Kenniseconomie: arbeiders hebben Nederland massaal verlaten
woensdag 30 november 2020 14:29
Nederland was in de jaren na de 2e wereldoorlog een echte arbeidersnatie. In de jaren van wederopbouw was er zelfs een tekort aan arbeiders en trok Nederland mensen aan uit landen als ItaliŽ voor mijnbouw. CíŤ lavoro per voi in Olanda, er is werk voor u in Nederland, was een bekende slogan. Maar dat is afgelopen, want de meeste arbeiders hebben Nederland inmiddels wel verlaten. En daar zaten niet alleen autochtone medelanders tussen.
Het gaat in onze geschiedenis van komende en vertrekkende arbeiders niet zozeer om de multi-etnische kant van ons land. Economisch gezien is Nederland er de laatste jaren echt op vooruit gegaan. Na de economische crisis in de jaren 2008-2010 kende Nederland een periode van zwakke economische groei. Door de voorbeelden van het failliet gaan van Griekenland, Portugal en Ierland liepen de discussies in de politiek hoog op over de koers van ons land. En dit keer geen waanbeleid, maar een koers die ging over hoe we onze toekomst zeker konden stellen. De uitkomst van verhitte debatten over deze koers was verbazingwekkend, maar achteraf een slimme keuze. Het onderwijssysteem werd drastisch gewijzigd om te groeien naar een kenniseconomie waarvan we nu de vruchten al plukken.
Op naar een volwaardige kenniseconomie. Door nauwe relaties aan te gaan met China, India en BraziliŽ bleek er nauwelijks nog werk voor de lager opgeleide arbeiders in ons land. De trend in de jaren í10 om dan maar werk te zoeken in het zuiden van Europa heeft zich verder ontwikkeld. Arbeiders hebben Nederland massaal verlaten. Door het onderwijssysteem voortdurend nauw te laten aansluiten op ontwikkelingen in de internationale kenniseconomie is een systeem gecreŽerd van hoogwaardig onderwijs. En dat ging niet zonder hoogwaardige techniek die we nu Every noemen. (zie illustratie : het leren van de leerling).

Uit: Elsevier, http://www.elsevier.nl/web/Artikel/wo20nov20/Kenniseconomie_arbeiders_Nederland_Every.htm


Dat we een veelbewogen decennium achter de rug hebben is niet nieuw; de samenleving is de afgelopen tien jaar sterk veranderd. De grootste verandering is veroorzaakt door het “crowdsourcen”, een term die we in 2010 nog maar nauwelijks gebruikten  en inmiddels voor elke vijfjarige bekend is. Met crowdsourcen wordt bedoeld het inzetten van je publiek als bron van informatie, met als doel het  opdoen van kennis, ideeën en nieuwe netwerken. Een crowdsourcer zal dus vaak het internet gebruiken om op zoek te gaan naar informatie of ideeën. De bedenker van de term, Joeff Howe, definieerde het in 2007 als volgt “Crowdsourcing is the act of taking a job traditionally performed by a designated agent (usually an employee) and outsourcing it to an undefined, generally large group of people in the form of an open call.”
Crowdsourcen
Deze manier van werken zien we overal in de maatschappij terug, zowel in het bedrijfsleven als in de publieke sector. Het delen van kennis, tijd en vaardigheden met en over de hele wereld heeft onze samenleving ingrijpend veranderd. Kwamen we vijftien jaar geleden niet veel verder dan het consumeren van  internetpagina’s achter een bureau met een groot beeldscherm, in het huidige decennium is nagenoeg iedere wereldburger een “prosumer” (producent) van het internet.
Het delen van kennis gaat dwars door de traditionele werkverbanden. Een voorbeeld is de samenwerking die is ontstaan tussen het onderwijsveld en de neurologie. Emeritus hoogleraar J.J. Jolles heeft hier een grote bijdrage aan geleverd. De internationale kennisontwikkeling over het “lerende brein” heeft ervoor gezorgd dat onderwijs en wetenschap gezamenlijk onderzoek uitvoert naar de onderwijspraktijk.
Door het crowdsourcen en de kennisdeling heeft de kenniseconomie in Nederland een  enorme vlucht genomen. Ook de invloed van de globalisering is duidelijk zichtbaar. In 2005 hadden bedrijven nog afzonderlijke vestigingen in diverse landen, nu lopen deze vestigingen door elkaar heen, zowel fysiek als virtueel. Eén vaste fysieke werkplek is definitief voorbij!


Het onderwijs

bv MBODe verandering die het onderwijs heeft doorgemaakt is wel héél bijzonder te noemen. Het faillissement van diverse scholen in 2012 staat velen nog helder voor de geest. Uiteraard is dit een nasleep geweest van de economische crises in die jaren. Nadat er in 2013 zo’n 50 scholen failliet werden verklaard en er steeds hogere eisen werden gesteld aan scholen, met name aan het management, waren er nog maar weinig mensen bereid om de taak van schoolleider op zich te nemen. Een fors aantal docenten heeft de handen ineen geslagen en zich verenigd in een beroepsgroep. Deze beroepsgroep heeft weer geresulteerd in een grote diversiteit aan maatschappen. “Allemaal eigen  aar van de school” is daarbij het motto geworden. Het  gedeeld eigenaarschap en leiderschap  op scholen is inmiddels een feit. “De professionals in the lead en het management  in een ondersteunende rol”! Een radicale omslag die het onderwijs op zijn grondvesten heeft doen schudden.

Professionele of academische masteropleiding van Educatief Meesterschap Amsterdam

Wie zijn wij?                          Powered by Aan & Uitleg en Netty Gelijsteen Valid XHTML 1.0 Transitional